Avlija
Portal za kulturu, književnost i društvene teme
Advertisement



Promocije

16. Avgusta 2019.

Željko Sekulović: ”Treba mi riječ”

More articles by »
Written by: Redakcija
Oznake: ,

OSVRT NA ZBIRKU POEZIJE ŽELJKA SEKULOVIĆA ,,TREBA MI RIJEČ”

Piše: Božidar Proročić

Željko Sekulović je svojom prvom zbirkom poezije ,,Treba mi riječ” zakoračio u poetski svijet svojih misli i snoviđenja. Na samom uvodu u poeziju dočekuje nas pjesma ,,Oči” u kojoj Sekulović povlači mističnu crtu pogleda isprepletanih razmišljnaja o životu i tajanama duboko protkanim u nama. Dakle, distanca i mjera davali su novi i različit ton  poeziji Sekulovića. Kod njega nema romantičarske patetike i pretjerivanja, povremeni beznadežni jecaj (nad prolaznošću života) kao u pjesmi ,,Žao mi cigana i konja”i ,,Akrobata.” Njegov očaj nije samo metafora lamenta nad sudbinom već i njegovo duboko razmišljanje. To je stanje sa kojim se pjesnik pomirio, i iznad koga se izdiže sviješću da iako ništa ne može da promijeni, može da sačuva dostojanstvo ljudske ličnosti koja ima razum da shvati i prihvati svoju poziciju. Sam autor  kroz svoje poetsko razmišljanje pokazuje (tihi protest), kao prkos, ističe tu duševnu mirnoću, tu ponositu rezignaciju pred onim što je neizbježno. Ta rezignacija i svijest o uzvišenosti u stradanju, na najbolji način se vidi u pjesmi ,,Rov.” Bez obzira na stradanje u lirskom subjektu se javlja inat koji ga uzdiže iznad samog sebe, iznad sopstvene snage, kojim se on ,,moćan” u svojoj nemoći suprotstavlja melanholiji života.

Sekulićeva poezija je autentična, univerzalna i kosmička. U tome je uspio zahvaljujući svojoj erudiciji . Autor svoju književnost doživljava kao krunu duhovnog bitisanja, kreativnu misao koja  upija iz samog izvora antropološkog, psihološkog, socijalnog, istorijskog i ličnog pogleda na svijet. Imponuje takav zanos i toliki oblik posvećenosti. Šta god da je predmet intresovanja Sekulićeve poezije: ljubav, smrt,  riječ, snovi, voda, djeca. Sekulović  traži snažan i ubjedljiv izraz koji bi mogao da iskaže ,,svu realističnost i veličinu dešavanje  stvarnosti.”Povinujući se prirodnim (poetskim mislima i silama), Sekulović daje veliki značaj u svom duhovno-filozofskom aspektu i pristupu , neprestano poredeći svoja unutrašnja stanja sa stvarima i pojavama oko sebe. Ipak, ova zbirka je svjedočanstvo o priželjkivanju promjene koja se u tekstu ne ostvaruje, već se pred nama odigrava jedan nezavršeni proces. Sjećanje se nije dogodilo, ono tek treba da ispliva na površinu i da se tako uspostavi veza sa  tradicijom, sa arhetipskim slojevima svijesti. Figure djece i žene  ljubav, i strah  su tu vrlo važne, jer uspješnim identifikovanjem sa njima protagonista može zaokružiti svoju ličnost.

Liričnost ove zbirke ne isključuje naraciju: baš naprotiv rađa se i razvija određena emocija. Bogata osjećajnost ne može se iskazati u (globalnom svijetu)  što pati od prividne sadržajnosti, od prenatrpanosti dešavanjima iza kojih se zapravo krije ispražnjenost, i odsustvo smisla. Kontrasti Sekulićeve poezije, obojeni su  brigama nasuprot netaknutoj prirodi u kojoj procesi teku sporije i ležernije, i gdje je otuđenost manja. Lirska junaci (iako često nepoznati) se  saživljavaju sa Sekulićevim svjetovima, a ponekad autor sve posmatra iz svog intimnog skloništa. Iako u našim arhetipskim slojevima budi mnoge projekcije koje rado nazivamo istinama, poetsko stvaralaštvo se, poput pjesme, ,,Tamnica zrelosti” opire svakom teorijskom uokviravanju i posjedovanju. U skladu sa nazivom zbirke poezije ,,Treba mi riječ” više nema onu prvobitnu formalnu čistotu, već predstavlja neuhvatljivi i neprevodivi melanž, sastavljen od različitih oblika. Zbrika poezije ,,Treba mi riječ” predstavlja, van svake sumnje, književnost (poetske stilske obojenosti) paradigmu autorove probirljivosti, semantičke preciznosti i poetičke koherentnosti. Siguran sam da  zbirku poezije ,,Treba mi riječ” ne treba čitati odjednom. Jer je u njoj svaka pjesma  svijet samo za sebe. ,,Nije moguće, ali jeste. Broj stranica ove knjige je upravo beskonačan. Nijedna nije prva, nijedna posljednja (H. L. Borhes).

 

TREBA MI RIJEČ

Treba mi riječ koja boli.

Treba mi riječ

koju samoća plete

u klupko sjećanja

Treba mi riječ

koja oko tjera da trepne

a ne ispušti suzu

Treba mi riječ!

 

(oktobar 1992)

 

 



About the Author

Redakcija
Redakcija





Konkursi regiona
 
 

 

Književno veče: Savremena evropska distopija ženskim pismom – Heliks

U petak, 19. avgusta (19h) u prostorijama Štrik knjižare (Vlajkovićeva 7), Izdavačka kuća Heliks predstaviće dva naslova iz projekta Književni razgovori s budućnošću. Razgovaraćemo o romanu irske autorke Luize O...
by Redakcija
0

 
 

Mirza Herco o stihozbirci ”Ljubav na prvi pogled” Admira Džanka

MIRZA HERCO PUT KA SAGLASJU Nomen es omen[1] Ljudi su skloni predrasudama koje grade na razne načine, a prema drugim ljudima se izriču na osnovu imena, prezimena, porijekla, nacije i mnogih drugih. U književnosti ime i prezi...
by Redakcija
0

 
 

Emina Bojić: O romanu ”Vodeničar” Saida Štete

Recenzija romana Vodeničar, Saida Štete Roman Vodeničar, književnika Saida Štete, svojim sadržajem i tematikom ne vuče samo emocionalno iz naše sevdalinke nego i iz mnogo kompleksnijih kulturno-civilizacijskih naslijeđ...
by Redakcija
0

 

 

Anđela Bradvica Jurišić: Volio ju je

Anđela Bradvica Jurišić   VOLIO JU JE   Volio ju je, svaku njenu misao i čudne kretnje Način na koji je kuhala Plešući po prostoriji Potpuno zaboravivši jelo koje priprema Bila je njegova ikona Stup na koji se...
by Redakcija
0

 
Konkursi regiona
 

Poezija Slađane Milenković

Prof. dr Slađana Milenković     ŽENA SA SLIKE     U septembru grad.   Ispod lampiona žena sa biserima i uvojcima. Stara fotografija.   Herman Hese i pas šetaju ulicom mojih snova. I odu.   Zrelij...
by Redakcija
0

 




Konkursi regiona

0 Comments


Be the first to comment!


Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *


Konkursi regiona
 
Secured By miniOrange